‘A conacha da Maruxa’, poesía inédita de Xosé Filgueira Valverde

Queremos compartir con todos os nosos lectores, neste Día das Letras Galegas, unha poesía inédita do homenaxeado deste ano, Xosé Filgueira Valverde. «A conacha da Maruxa», escrita polo erudito pontevedrés na súa vellez, foi un achádego casual do investigador Davide Castro que hoxe amosamos ao mundo.

 

A conacha da Maruxa

 

A conacha da Maruxa

tiña sitio para Necha,

para Amado e mais para Mucha

e mais para o fillo da Conexa.

 

O furado sempre estaba

máis baleiro que a Igrexa,

máis baleiro que nunha estrea

dunha peli de Antón Reixa.

 

Como ri a condanada,

¡sempre ten quen ben a queira!

Parrocha indómita con horror vacui,

¡que ben fode a moi pelexa!

 

Conacha, coniña, coneira

¡ti tés sempre quen cha espete!

Vaiche a carne e mais o peixe,

tés a terra e a semente.

 

O cocido de Carmucha,

as parrochas de Alfonso,

o chourizo e as castañas…

¡todo che entra ata o fondo!

 

Sempre tapas o furado,

sempre o tapas ben tapado.

¡Ai, conacha do carallo,

se quixeras cha espetaba!

 

Sinatura_de_Xosé_Filgueira_Valverde

Imagen por defecto
Pedro J. Panoplia
Adjunto del adjunto del director, esta exótica promesa del periodismo patrio mueve los hilos en esta web. Amado y odiado a partes iguales, transpira neoperiodismo por cada uno de los poros de su piel. Duerme, come, caga y vive en la redacción.

Deja un comentario